Kemal Sunal – Postacı (1984)

1
1771
“Bir kutu badem, postaci Adem”
Hayatını posta memuru olarak güçlükle sürdüren kurnaz Adem Keskin (Kemal Sunal) mahallenin evde kalmış ve ekonomik durumu iyi kızı Sevtap’a (Fatma Girik) “duygusal” sebeplerle yakınlık duymaktadır. Kısa bir süre içerisinde evlenerek Sevtap’ın sahip olduğu mal varlığına ortak olmanın planlarını yapan adamımızın aşması gereken önemli bir engel vardır.

Sevtap’ın Almanya’da yasayan sinir kupu abisi Latif (Erdal Özyağcılar) kardesinin postaciya verilmesine siddetle karsi cikarak cektigi red telgrafinin ardindan Yugoslav’i canavar gibi gecerek Istanbul yolunu tutmustur. Amaci Sevtabi bir an once kendisinin uygun gordugu birisine evererek Almanya’ya geri donmektir. 

Ben adamin cigerini alirim mottosuyla yasayan Ademde bu sure icerisinde bos durmayarak Sevtabin babasi Rasim Amcaya (Ihsan Yuce) oynadiklari ufak bir kelime oyunuyla kiz ile soz kesip  nisan hazirliklarina baslamistir.
Latif’in eve gelişiyle beraber silahli, mueezin Lütfü efendili, bekaret kontrollü, kurban kesmeli, 5’i biryerdeli bir komedi tufanı başlar….
Kardeşinin Adem tarafından eve atıldığını ancak bekaretine dokunulmadığını doktor raporuyla onaylatan Latif bu durumu kurban keserek ve akşamında kardeşini müezzin Lütfiye evererek kutlar. Adem ise son kozunu oynayarak Sevtap’ı aynı gece kaçırır …
Kendi rızasıyla kaçan, yaşça reşit kızlarını geri alamayan aile çaresiz eve dönerken bu göreceli aşk hikayesinin “duygusal” yönünü izlemeye koyuluruz. Sevtap’ın ailesinin olanaklarından mahrum bırakılacağını sezinleyen Adem, kızı tatlı sozlerle ailesine geri göndererek, her iki aileninde onayıyla gercekleşecek bir evlilik icin hazırlıklara koyulur…
Evlilik hazırlığı icin bankaya 10.000 mark, sıfır kilometre Mersedes, biri lacivert cizgili iki takim elbise istemekten çekinmeyen Adem, sinir küpü Latif’i günden güne çileden çıkarır. Son raddede Ademin tüm isteklerini kabul eden Latifte tek bir şart öne sürer … Ne de olsa artık bakire olmadığı için baska kimse tarafından alinmayacak kardeşini postacıya vermekten başka çareleri yoktur, ancak bu evliliği “şartsız şurtsuz” gerçekleştirebilmek icin hala bir seçenek vardır.

Eğer Adem postacılar arası yürüme yarışını kazanırsa Latif tüm şartlari kabul ederek kardeşini evlendirecektir. Eğer Adem yarışı kaybederse Marmara çırası gibi yanacak ve sıfır kilometre Sevtap, pardon Mersedesten mahrum kalarak bu evliliğe boyun eğecektir…

Yarışa her gün bir adet Sevtap öpücüğü ve günde 3500 kalori alarak hazırlanan Adem’in bağlamayı unuttugu ayakkabısıyla yarışın başında sonunculuğa düşmesiyle Latif rahat bir nefes alır ancak unuttugu bir soz vardir…. Adem Keskin adamın ciğerini alır ….
“Biz Alamanyalarda eşşek gibi calisip deutche mark biriktirelim sonra allahin ayisi gelsin …yesin”
Kartofelli Gebraten Flays tadında ilerleyen bu yarı fast food yarı Türk mutfağı hikayesinin hazirlanisina goz atalim;

Postacıyı Kemal Sunal’ın en güçlü oldugu komedi usulü durum komedisine dair fazla bir öğe içermemesine karşın özel kılan detaylar nelerdir?

Öncelikle Kemal Sunal ve Fatma Girik’in performanslarının hakkını vererek filmin asıl ağır toplarının Erdal Özyağcılar’ın harikalar yarattığı “Alamancı” Latif, Rasim Amcamız Ihsan Yüce ve Müezzin Lütfü efendinin olduğunu es geçmemek gerekiyor.
“Gavur icadı iste Rasim amca… su kadarcık aletin icine herifler dünyayı sığdırıyorlar!”
Almanya’nın meyveli sütünden, sigarasına, patronundan arabasına herşeyi ulkesiyle kıyaslamaktan imtina etmeyen Latif’in, hayranlık konuşmalarının üzerine karısı ve çocuklarına verdiği Türkçe konuşma emri , evin icinde ki hikmetinden sual olunmaz Türk Aile Reisi Baba davranışları basarılı ellerde hicvin ne kadar güçlü olabileceğini göstermekte.
“Bu Alamanın sutude bir başka güzel oluyor baba. Her çeşidi var, çileklisi… muzlusu”
Postacı’da Sener Senİlyas Salman komedilerinden farkli olarak bir tarafta kandırılmaya hazir saf bir Anadolu delikanlısı diğer yanda da sürekli olarak kafası üçkağıtçılığa işleyen bir köşe dönücü karakter bulunmamaktadır. Latif ve Adem karakterlerinin karşılıklı olarak döktürdükleri sahnelerde ilk kuşak Almancı ve 80’lerin Köşe Dönücü karaterlerinin bir kombinasyonunu izlemekteyiz.
Her iki kutubunda iyi denilemeyecek insan modelleri oluşu, 80’ler komedilerinin en önemli özelliği olan ve kaynağını Petekli Papatyalı Turkiye devrinin insan modelinden alan “Herkes Kotudur” mottosuna dayanmakta. Bu kötü karakterleri izlerken güçlerine göre en küçükten büyüğüne kendi çaplarında alavere dalaverelerle insanların sırtından birkaç lira veya milyar dolarcık kazanabildiği bir ortamın filizlenişinin şahidi oluyoruz. 
“Bir de sıfır kilometre Mersedes, seninkini istemem.”
Rasim amcanın “önce bir doktora götürelim” diyerek parmak bastığı ve gülünç olmasıyla beraber bekaret kontrolu temasının günümüzde de töre safsatalarıyla kadınların öldürüldüğü ve kıtır kıtır kesildiği, buharlaştırıldığı bir ortamda yaşıyor olmamız açısınndan hala düşündürücü olduğunu belirtelim.
“Mahvolduk Latif bey, Adem’in anası kanlı çarsafı balkona asmış… Gelip geçen mahalleliye de böyle böyle yapmış”
Muezzin Lütfi efendinin filmin en gıcık karakteri oluşunu teslim ederek, erken dönem badem bıyık temsilcisi bu önemli karakterimizin “Namuslu” filminde ki kapıcı karakteri kadar güçlü bir performans ile filmin önemli öğelerinden biri olduğunu soyleyelim.  

Postacı üzerinde kanınca kararinca bu arastirmamızı, Kemal Sunal filmlerinde sıkca karşılaşılan “Kayseri” temali esprilerin filmde de yerini aldığını ekleyerek tamamlayalim.

“- Benim patronum birtane canım.. Hoffman… Adam Türk dostu… Giderken ona şamfıstığı götürücem
–  Kayseri pastırmasıda götür Latifcigim.”
Not: Cüneyt Arkın, filme video kaset sahnesinde Köroğlu’ndan görüntüler ile konuk oyuncu olarak katılmaktadir.
Yazan: Gökay Gelgeç

Film Müziği:

Yorumlar

PAYLAŞ
Önceki İçerikSunal family leads to change in Turkish cinema royalty law
Sonraki İçerikYeşilçam’da Femme Fatale – Galeri 01 (Femme Fatales in Turkish Cinema)
1982 - Abisi ile beraber Cüneyt Arkın'ın SON SAVAŞÇI filmini sinemada seyrederek Fantastik kulvara erken giriş yaptı. 1980'li yıllar - Video furyası ve TRT de yayınlanmış her tür filmi izleyerek geçirdi. Bu dönem özellikle ilerleyen yıllarda film müzikleri deşifreleri ve remake çalışmaları için bir ön kültüre sahip olmasını sağladı. 1992 - Film muzikleri koleksiyonculuğu ve Yeşilçam filmlerinde kullanılan yabancı müziklerin deşifresine başladı. Son 20 yılda kaset, cd, plak ve sanal formatlarda olmak üzere 5000 adedin üzerinde film müziği albümü edindi. 1998 - Çetin İnanç Koleksiyoncuları ÇIKO'yu kurdu. Grup amaç olarak filmlerin esinlendiği orjinal yapımları, filmlerde kullanılmış olan müziklerin deşifresi ve filmlere ait afiş - lobi kartı gibi dökümanların arşive eklenmesini seçti. 2007 - Utku Uluer ile beraber SINEMATIK blogunun kurdular ve konsept dosyası CEMIL, Mesut Karanın katkılarıyla Cinemascope dergisinde yeraldı. Konsept dosyalar olarak Cemil ve Adalet filmlerinin yanısıra Tunç Okan Cumartesi Cumartesi ve Otobüs, Erotik Türk Sinemasının giallo örnekleri, Yeşilçam Remakeleri ve bir akım olarak Anadolu Westernleri konularında yazılı çalışmaları bulundu. 2008 - Onar Films adına Jet Director ve Vendetta isminde iki kısa dökümanter hazırladı. Bu çalışmalar Demir Pençe Korsan Adam ve Cellat dvdlerinin basımlarında dünya pazarında yayınlandı. Hollanda kökenli Shockkend News sinema dergisi tarafından hazırlanan Turkish Trash Weekend film gösterimleri etkinliğinde konuşmacı ve danışman olarak yeraldı. Ayrıca yine aynı dergi için Türk Fantastik Sineması üzerine bir dosya hazırladı. 2009 - Amerikan Dark Maze Studios dvd ve film yapımcılığı şirketi adına Korkusuz ve Kara Şimşek filmlerinin basım aşamalarında Çetin İnanç ve Serdar Kebapçılara ait dökümanterleri hazırladı. Aynı dönemlerde Melih Gülgen, Cüneyt Arkın ve Çetin İnançla kişisel sohbetlerini Sinematik için yazılı kaynak olarak paylaştı. Yönetmen Cem Kaya tarafından Alman ZDF kanalı için hazırlanan Remake Remix Ripoff belgeselinde konuşmacı olarak yeraldı. Massimo Italiano'nun hazırladığı Poliziesco kitabının Türk - Italyan ortak polisiyeleri bölümünde İnsanları Seveceksin filmi üzerine bir makale hazırladı. Ege Üniversitesi Sinema Kulübü tarafından hazırlanan etkinliklerde Cüneyt Arkın - Çetin İnanç dönemi filmlerinden Vahşi Kanın sunumunu ve anlatıcılığını üstlendi. KargART Geceyarısı Filmleri etkinlikleri kapsamında Kilink filmleri gecesinin anlatıcılığını yaptı. 2010 yılından bugüne Macaristan'da yaşamaktadır.