Hayatımın en büyük kazığını yedim, Rıfat Ilgaz’dan, Ertem Eğilmez’den, İlhan Selçuk’tan, Oğuz Aral’dan, Melih Kibar’dan, İnek Şaban’dan, Tulum Hayri’den, Güdük Necmi’den, Damat Ferit’ten, Kel Mahmut’tan, Hayta İsmail’den, Dursun Sektirmez’den, Badi Ekrem’den, Vakvak Rıza’dan, Hafize Ana’dan.
1 Nisan 1996’da Atatürk Kültür Merkezi’nde büyük aktör Münir Özkul’un 55. Sanat Yılı coşkulu ve duygulu bir geceyle kutlanmıştı. Geceyi izledikten sonra yazdığım yazıyı üstadın sağlık sorunları ve sıkıntılı anlar yaşadığı, canlandırdığı karakterlere en çok ihtiyacımız olduğu bugünlerde bir kez daha sevenleriyle paylaşıyorum…
Uçağa binmeden önce bilet kontrollerini yaptırırken hostese: ‘‘Canım, hiç gitmek istemiyor. Ama film çekimi var, gitmek zorundayım’’ der. Kalkıştan hemen önce geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybeder Kemal Sunal. Tarih 3 Temmuz 2000’dir ve büyük oyuncu henüz 56 yaşındadır.
Bu filmin Türk Sineması’nda dönüm noktalarından biri olduğunu düşünüyorum, Arzu Film için ise kesinliklebir dönüm noktası… Canım Kardeşim’de İtalyan yeni gerçekçiliğinin etkileri ziyadesiyle görülmekte…
